Refer to the passage: Post proelium grave, mīlitēs Rōmānī in campō manent, vulneribus et pulvere plēnī. Dux eōrum, vir strenuus, cadāvera numerat et lacrimās tacitās celat. Multī amīcōs suōs quaerunt; aliī, voce fractā, nōmina clāmant. Tum medicus peritus adit, quī herbās salūbrēs secum fert, et vulnera lavat aquā frigidā. Ille singulōs monet ut spem teneant, quia auxilium mox veniat. Inter eōs iacet iuvenis fortis, cuius gladius fractus est; is tamen adhūc respirat. Dux ad eum currit et manum eius tenet, dicēns sē nōn relictūrum esse. Iuvenis respondet sē patriam amāvisse, et rogāt ducem ut matrem suam cōnsoletur. Haec verba, quamquam pauca, animōs movent; mīlitēs circumstant et silent. Paulo post nūntius ad castra redit, et dīcit hostēs longius recessisse. Tum dux iubet ignēs accendī, ut nocte frīgida corpora calefiant. Mīlitēs, quamquam fessī, parēre incipiunt; quisque suum officium facit. Mane, luce novā, dux sepultūrās parat, et laudat virtūtem eōrum quī ceciderant. Ita dolor magnus in honōrem vertitur. What is the function of the pronoun eōrum in the sentence?